OBs - oprawy produkowane przez zakłady A-23 w Wilkasach. Przeznaczone były do oświetlenia zarówno wewnętrznego jak i zewnętrznego, głównie terenów przemysłowych, np. hale fabryczne, magazyny, składowiska, itp. W praktyce często znajdowały swoje miejsce w oświetleniu ulic. Oprawy są typu otwartego, przeznaczone na żarówki 100-300W.

Oprawy produkowano od 1968 roku do lat 80.

Budowa:

Oprawy były wykonane jako tłoczony w dwóch elementach korpus z blachy stalowej, w którym wyróżniało się kadłub (część górną) i odbłyśnik. Oba te elementy były ze sobą zgrzewane tak, by powstała jednolita konstrukcja, a następnie pokrywane emalią (zwaną szkliwem emalierskim). Odbłyśnik od wewnętrznej strony posiadał emalię w kolorze białym, zaś od zewnątrz oprawa występowała w malowaniu ciemnozielonym i popielatym. Rant odbłyśnika malowano na czarno. W części górnej znajdował się wkład zawierający gwint mocujący, który jednocześnie pełnił funkcję mocowania oprawki. W konstrukcjach pojawiały się zarówno oprawki stalowe na pałąku, jak i porcelanowe (bez reguły). Oprawa, w zależności od wykonania (4 możliwe rodzaje), przystosowana była do nakręcenia na wysięgnik rurowy R1/2", do zawieszenia na haku lub do zawieszenia na przewieszce. Tabliczka znamionowa była stemplowana na zewnętrzną, górną część odbłyśnika.

Modele:

Typ:	Źrodło światła — Moc:	Dolna średnica odbłyśnika
OBs-1	Ż 100W	250mm
OBs-2	Ż 100/200W	330mm
OBs-3	Ż 300W	410mm

Wykonania

Numer:	wykonanie 1	wykonanie 2	wykonanie 3	wykonanie 4
Opis:	do nakręcenia na wysięgnik rurowy R1/2" - mufa na zakończeniu kadłuba	do zawieszenia na haku - odlewany uchwyt nakręcony na końcu kadłuba, z otworem do wyprowadzenia przewodów	do zawieszenia i przyłączenia giętkim przewodem do puszki przelotowej - odlewana puszka nakręcona na końcu kadłuba	do zawieszenia na przewieszce i przyłączenia giętkim przewodem do puszki przelotowej - odlewana puszka nakręcona na końcu kadłuba, wyposażona w łapy montażowe
Rysunek:

Wytrzymałość i próba czasu:

Ze względu na pokrycie korpusu emalią, oprawy te potrafiły zachować się w przyzwoitym stanie, pod warunkiem, że nie występowały ubytki w szkliwie. W przeciwnym wypadku rozwinąć się mogła rozległa korozja, która okazjonalnie powodowała zupełne przegnicie blachy. Ogniska korozji występują również wokół mocowania oprawy, a także w miejscu zgrzewania kadłuba z odbłyśnikiem.