C34-27 , C34-29 - później - OŻk - oprawy produkowane przez zakłady A-20 w Kożuchowie, A-23 w Wilkasach oraz T-11 Przeznaczone były do ogólnego oświetlenia zewnętrznego, np. ulic, placów, terenów zielonych, oraz pomieszczeń przemysłowych. Oprawy są typu otwartego, przeznaczone na żarówki 100-500W lub lampy rtęciowe 250W.

Oprawy produkowano na przestrzeni lat 40, 50 oraz 60-tych.

Budowa:

Oprawy były wykonane jako dwuelementowy korpus, w którym wyróżniało się odlewany z żeliwa kadłub (część górną) i tłoczony z blachy stalowej odbłyśnik. W oprawach OŻk-1 do pokrywania odbłyśników od zewnętrznej strony najczęściej stosowano emalię w kolorze zielonym lub seledynowym, jednak zdarzały się również sztuki pomalowane natryskowo. Z kolei w oprawach OŻk-2 odbłyśniki z zewnątrz malowane były jedynie natryskowo na kolor czarny. W obu typach część wewnętrzna pokryta była na biało, zaś rant na czarno. Kadłuby malowane lub emaliowane były na czarno. W części górnej znajdował się wkład zawierający oprawkę na źródło światła, która posiadała funkcję regulacji (przesuw w osi pionowej). W modelu OŻk-1 realizowane było to przy pomocy śruby, umieszczonej na zewnątrz oprawy, która dociskała kątownik oprawki blokując go. W OŻk-2 mechanizm był bardziej rozwinięty - oprawka zamocowana była do suwaka wyposażonego w ząbek, który poruszał się po płaskowniku głównym i blokował we wrąbkach (docisk blaszką ze sprężyną). W konstrukcjach stosowano oprawki stalowe. Do odbłyśnika zamocowany był cylindryczny klosz mleczny, otwarty u spodu, który ograniczał efekt olśnienia. Jego górny rant zawinięty był do wewnątrz, zaś mocowanie zrealizowane zostało za pomocą przykręcanej do odbłyśnika głównego, okrągłej, tłoczonej blachy stalowej, która stawała się drugim odbłyśnikiem. Oprawa, w zależności od wersji, przystosowana była do nakręcenia na wysięgnik rurowy R3/8" lub R1/2", jak i do zawieszenia na haku przy pomocy wieszaka izolującego. Tabliczki znamionowe były stemplowane na kadłub lub na zewnętrzną część odbłyśnika.

C34-29 do lampy rtęciowej 250W

Wersja oprawy C34-29 (jedynie pod takim oznaczeniem), przeznaczona do lampy rtęciowej 250W, została przedstawiona w książce Oświetlenie rtęciowe Lucjana Bersona i Tadeusza Bełdowskiego. Główną różnicą konstrukcyjną względem standardowego modelu była dokładka w postaci stalowego cylindra - zamontowana w górnej części oprawy - wewnątrz której znajdował się układ stabilizacyjno-zapłonowy. Miała być produkowana przez zakłady A-20 w Kożuchowie. Ponieważ jedyna wzmianka o istnieniu tej oprawy znajduje się w wyżej wymienionej książce, sklasyfikowana jest ona jako oprawa widmo.

Modele:

Oznaczenie stosowane od lat 40-tych:	Oznaczenie katalogu J-8:	Oznaczenie najnowsze:	Źrodło światła — Moc:	Średnica odbłyśnika:
C34-27	283060 (do zawieszenia)	OŻk-1	Ż 100/200W	290mm
C34-27	283070 (do nakręcenia)	OŻk-1	Ż 100/200W	290mm
C34-29	283061 (do zawieszenia)	OŻk-2	Ż 300/500W LRF-250W (tylko C34-29)	400mm
C34-29	283071 (do nakręcenia)	OŻk-2	Ż 300/500W LRF-250W (tylko C34-29)	400mm

Wytrzymałość i próba czasu:

Ze względu na rozbieżne metody zabezpieczania opraw, zachowywały się one w zróżnicowanym stanie. Jeśli odbłyśniki, które były jedynie malowane, nie były wygrzewane przez pracujące źródło światła, korozja rozwijała się na nich w bardzo szybkim tempie. Ponieważ jednak kadłuby opraw wykonane były z żeliwa, nie było możliwości, by znacząco pochłonęła je korozja. Klosze okazywały się dość kruche i nie trudno było o ich uszkodzenie przy przypadkowych uderzeniach lub celowych aktach dewastacji.